Έυα Φράγγου

Το πραγματικό surf σε σχέση με το surf στα νότια.

Δεν αποκαλούμαι σέρφερ, να το ξεκαθαρίσω. Αλλά θεωρώ ότι πρέπει να έχεις αφοσιωθεί πραγματικά ψυχή τε και σώματι σε αυτό για να αυτοαποκαλείσαι έτσι. Εγώ λοιπόν, δεν τολμώ, ακόμα τουλάχιστον, να πω ότι είμαι.

Το 10' λοιπόν μπήκα πρώτη φορά στα ελληνικά κύματα και σε ένα από αυτά ήταν και η φημισμένη Βουλιαγμένη. Δύσκολο να μάθεις, οφείλω να ομολογήσω, με τέτοιες συνθήκες. Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες, γιατί δεν θα τις καταλάβει ο κόσμος που δεν έχει σχέση με το σερφ, απλά το μόνο που με ''ενόχλησε'' ήταν η λαοθάλασσα που υπήρχε, στην κυριολεξία. Είναι καλό βέβαια αυτό γιατί βλέπεις πόσο πολύ έχει αγαπηθεί από κόσμο και αν μη τι άλλο είναι υγεία το να βάζεις το νερό στην ζωή σου, ότι σπορ και να κάνεις. Πολυκοσμία υπάρχει παντού σε surf spots ανά τον κόσμο, μην γελιόμαστε, αλλά εκεί, γίνεται το κάτι άλλο! Όταν είσαι αρχάριος, δεν είναι και ότι καλύτερο.

Η Βουλιαγμένη -για μένα- είναι πασαρέλα, που δεν είναι κακός χαρακτηρισμός απαραίτητα. Έχουν πρόσβαση πολλοί περισσότεροι, κάνεις socializing, βγάζεις φωτογραφίες με το σανίδι σου, πίνεις καφέ και όταν μπεις μες στο νερό, αν είσαι τυχερός μπορεί να πάρεις και κάποιο κύμα και να μην ''φιλήσεις'' κάποιον άλλον κατά την διάρκεια, γιατί ''θα τα ακούσεις'' σίγουρα.

Στην Ελλάδα υπάρχουν πολλά spots και με τον καιρό ανακαλύπτονται καινούρια, τα οποία ''λειτουργούν'' κυρίως τους χειμερινούς/ ανοιξιάτικους μήνες και πρόβλεψη δυστυχώς δεν μπορεί να γίνει, last minute call ας πούμε.

Όποιοι επιμένουν στα ντόπια, τους βγάζω το καπέλο, γιατί θέλει τρομερή επιμονή, χρόνο, αγάπη και χρήμα να διαθέσεις ώστε να το απολαύσεις και να το κάνεις σε συχνότητα.

Δεν άργησα λοιπόν να πάρω την απόφαση να φύγω εξωτερικό μήπως και πετύχω καλύτερες συνθήκες.

Έφυγα και κατέληξα να καθίσω 3,5 χρόνια στην Καραιβική. Δεν υπάρχει μέτρο σύγκρισης. Εχουμε όλα τα καλά του κόσμου σαν χώρα, αλλά γνωστή για τα κύματα της δεν θα γίνουμε. (κρατάω μια επιφύλαξη γιατί ποτέ δεν ξέρεις χαχα)

Στο εξωτερικό με έβαζαν οι locals να πάρω κύμα με το ζόρι. Σκοπός τους ήταν να βγούμε όλοι έξω από το νερό, χαρούμενοι και ικανοποιημένοι. Αλλά εκεί τα κύματα τα έχουν σε αφθονία, ίσως για αυτό. Παντού όμως υπάρχουν και περίεργοι, ακόμα και εκεί. Δεν είναι τέλεια πουθενά, ο κάθε τόπος με τα καλά του & τα στραβά του.

Στο εξωτερικό -όπως και να το κάνουμε- υπάρχει άλλο επίπεδο, και καλό θα είναι αν κάποιος το αγαπάει πραγματικά να προσπαθήσει να βγει και πιο έξω γιατί εκεί θα μάθει και πολλούς κανόνες συμπεριφοράς (πάντα με ωραίο τρόπο) από ανθρώπους του σπορ, που στην τελική αυτό έχει σημασία και όχι πόσο μεγάλο κύμα πήρες πχ.

Η κουλτούρα του σερφ δεν είναι συγκεκριμένο είδος μουσικής, tattoos ή ''je m'en fous'' lifestyle, γιατί το έχω ακούσει κι αυτό. Το σερφ είναι ένας τρόπος ζωής και φιλοσοφίας, που δύσκολα μπορείς να τον εφαρμόσεις εδώ στην Ελλάδα.

Η αλήθεια μου λοιπόν είναι ότι εγώ το αγάπησα εκεί, εκεί χτύπησα, εκεί έμαθα.

Αυτό που θα μου μείνει από εδώ δεν είναι τόσο τα κύματα που πήρα και αν εξελίχθηκα σε αυτό, αλλά στιγμές με τους φίλους μου.

Το ''σπίτι'' μου, όπως και να είναι, με ό,τι δυνατότητες κι αν διαθέτει, είναι ''σπίτι'' μου και είναι πολύ όμορφο να ακούς ότι εξελίσσεται ολοένα και περισσότερο με τις 1002 δυσκολίες.

Το να είσαι στο line-up και να ακούς την λέξη 'μαλάκα' ... είναι συναίσθημα μοναδικό :)

 

 

Έυα Φράγγου

 

SOUTHERN'S SONG OF THE DAY